Papa jarig

Op zondag was mijn vader jarig. 59 is hij geworden, en gelukkig is hem dat nog niet aan te zien.

Omdat het zaterdag zulk mooi weer was, besloten we op de bbq van Zus2 dat we de verjaardag beter bij Zus3 konden vieren. Die heeft nl. een zwembad in de tuin.

Jammer genoeg was het zondag bewolkt, maar dat neemt niet weg dat de die-hards toch gezwommen hebben, en daarna lekker opgewarmd in de jacuzzi* (dat moest ik even opzoeken) .
Als afsluiting Chinees gehaald en lekker gesmuld. Echter, we waren de kinderstoel vergeten mee te nemen. Harm-Jan dus maar op een gewone stoel gezet. Vond hij prachtig. Tot ineens - BOEM-Wheeeee, hij van de stoel af viel. Ontroostbaar was hij, zelfs opa kreeg het niet voor elkaar. Dat was een klap! Maar er wordt altijd gezegd: zolang ze huilen is het goed, dus we dachten dat alles OK was.
We hebben de jongens voor de tweewekelijkse logeerpartij bij opa & oma gebracht, en daar zijn ze allebei heerlijk in slaap gevallen.
Maar... de volgende dag kan oma Harm-Jan nauwelijks optillen, en kruipt hij op één handje rond. De klap is toch harder aangekomen dan gedacht.

Familiefeestje

Zaterdag stond er een familiefeestje op het program. Zus 2 heeft nieuwe verkering, die was jarig, en het huis was voor de gelegenheid ook nog even opgeknapt.
Heerlijk dat ze een beetje in de buurt is komen wonen, jammer dat het er dan toch niet van komt elkaar vaker te zien.
Maar goed, ik dwaal af. Bij aankomst stortten wij ons in het feestgedruis, en de kinderen in de armen van opa en oma. Echter, de verlokkingen van de ijsco-kar op de oprit en de zakjes chips op tafel zorgden er snel voor dat ik Freek de hele middag niet meer heb gezien. Harm-Jan vermaakte zich verder uitstekend met iedereen die naar hem wilde lachen. (En dat zijn er veel als je 1,5 bent en van die mooie ogen hebt.)

Aan het eind van de middag ging de bbq aan, en ik ging braaf mijn kinderen een frikandelletje voeren. Beiden aten weinig tot niets. Vond ik niet zo heel erg, we hadden immers uit voorzorg tussen de middag maar vast spinazie gegeten! Kom ik er de volgende dag achter dat Freek inmiddels al drie pannenkoeken op had. Tja...

Zus, het was een goed feest, en de bbq was nog beter.

De trend is duidelijk. Het is alweer een week geleden...

Starten

Aangestoken door een enthousiaste vriendin en de kennelijke eenvoud van het bloggen, ga ik het ook proberen.
Proberen, ja. Dagboeken hebben bij mij nooit langer geleefd dan enkele dagen of hooguit weken. Brieven stuur ik ook weinig. Zelfs mijn liefste vrienden en vriendinnen moeten het doen met een paar regels op een ansichtkaart als ik ze een verjaardagspost stuur.
En dan ook nog op het openbare internet, brrr. Hopelijk krijg ik veel enthousiaste reacties, dat zal helpen ;-)

En dit ben ik

(goh... ik krijg een enorm "hellow world" gevoel, voor degenen die weten wat ik bedoel...)